سمیت بالا: اثربخشی مواد نگهدارنده چوب در درجه اول با سمیت آنها برای موجودات مضر تعیین می شود. هر چه سمیت برای ارگانیسم هایی که به چوب آسیب می رسانند بیشتر باشد، اثر نگهدارنده قوی تر است. به طور کلی، عوامل دیگری به چوب اضافه می شود، نه تنها برای حفظ، بلکه برای افزایش استحکام، استحکام و دوام چوب.
دوام و پایداری خوب: نگهدارنده های چوب باید دارای خواص شیمیایی نسبتاً پایداری باشند. پس از تزریق به چوب، آنها نباید به راحتی تبخیر یا شسته شوند و سمیت مورد نظر خود را برای مدت طولانی حفظ کنند.
نفوذ قوی: مواد نگهدارنده چوب باید به راحتی به داخل چوب نفوذ کرده و عمق کاربرد مشخصی داشته باشند.
ایمنی بالا: نگهدارندههای چوب باید سمیت بالایی برای قارچها و حشرات مختلف داشته باشند که به چوب آسیب میرسانند، اما در عین حال باید برای انسان و حیوانات کم-سمی یا غیر{1}}سمی باشند و نباید باعث آلودگی یا آسیب به محیط زیست شوند. با افزایش نگرانی برای محیط زیست و توسعه پایدار، نگهدارنده های چوب ترکیبی بسیار کارآمد و سازگار با محیط زیست مانند ISU30 و ISU40 شانگهای Oumo مورد توجه قرار گرفته اند.
خورندگی کم: مواد نگهدارنده باید خورندگی کمی نسبت به فلزات مختلف داشته باشند. pH نزدیک به-خنثی ایده آل است.
حداقل آسیب به چوب: پس از عملیات نگهدارنده، استحکام مکانیکی، بافت خوب و رنگ دلپذیر چوب در حالت ایده آل نباید تحت تأثیر قرار گیرد و از قابلیت استفاده آن اطمینان حاصل شود.
قیمت پایین و عرضه گسترده: برای ترویج توسعه صنعت نگهدارنده چوب، نگهدارنده های چوب باید عرضه کافی داشته باشند و قیمت مواد اولیه باید پایین و رقابتی باشد.
